Και γιατί δεκαπέντε; Για λόγους οικονομίας προφανώς. Θα μπορούσαν να είναι και 20 και 30 και 50. Αλλά τότε θα χρειαζόταν κανονικό βιβλίο για να καταγραφούν. Τα 15 λοιπόν από τα πιο αγαπημένα.
Βεβαίως μέσα στις προσωπικές λίστες του καθενός περιλαμβάνονται τραγούδια που είναι αγαπημένα εκατομμυρίων ανθρώπων, τραγουδήθηκαν και αγαπήθηκαν, πούλησαν τρελά νούμερα σε δίσκους και CD, βρέθηκαν στις πρώτες θέσεις των τσαρτς και θεωρούνται από τους ειδικούς κλασικά. Μπορεί όμως να υπάρχουν και κάποια που πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα, που δεν έκαναν μεγάλες πωλήσεις ούτε γνώρισαν ιδιαίτερες διακρίσεις, τυχαίνει όμως να μας αρέσουν για πολλούς και διάφορους λόγους. Επειδή έχουν συνδεθεί ας πούμε με προσωπικές μας στιγμές και αναμνήσεις.
Να διευκρινίσω ότι σ' αυτού του είδους την καταλογοποίηση δεν με ενδιαφέρει το είδος των τραγουδιών, με τα αυστηρά κριτήρια και όρια που βάζουν οι λογής-λογής ειδικοί. Έτσι κι αλλιώς πιστεύω ότι τα σύνορα μεταξύ των διαφόρων ειδών μουσικής είναι πολύ ρευστά και συγκεχυμένα και κατά βάση είναι τεχνητά. Είναι στην ουσία μία σύμβαση που ακολουθούμε για να ταξινομούμε σε "κουτάκια" τραγούδια και καλλιτέχνες, την καλλιτεχνική δημιουργία γενικότερα. Αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως είναι το συναίσθημα. Και το συναίσθημα μπορεί να προκληθεί κάλλιστα το ίδιο έντονο από ένα τραγούδι σκληρού ροκ, μία ποπ μπαλάντα, μία κάντρι μελωδία, ή ακόμα και από ένα ρυθμικό χιτ της πάλαι ποτέ ντίσκο.
Ξεκινάμε λοιπόν:
1. KING CRIMSON - EPITAPH
Το 1969 οι King Crimson, ένα βρετανικό progressive rock συγκρότημα, κυκλοφορεί τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "In the court of the Crimson King". Εκεί περιλαμβάνεται ένα, μνημειώδες θα λέγαμε, τραγούδι 8,5 λεπτών, το Epitaph, μια ροκ ραψωδία που σε καθηλώνει από το πρώτο άκουσμα. Οι King Crimson πειραματίζονται με το Mellotron, ένα ηλεκτρομηχανικό όργανο της εποχής, με διάφορα πνευστά και κρουστά και το αποτέλεσμα είναι ένα ήχος ανάμεσα σε κλασικό ροκ και συμφωνική μουσική επενδυμένος με τα στιβαρά φωνητικά του Greg Lake. Αξίζει να αναφερθεί ο δυστοπικός, "φευγάτος" στίχος του Peter Sinfield:The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams.
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams.
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams,
Will no one lay the laurel wreath
As silence drowns the screams.
2. RAINBOW - THE TEMPLE OF THE KING
Οι Rainbow είναι το συγκρότημα που δημιουργήθηκε από τον κιθαρίστα των Deep Purple Ritchie Blackmore, όταν αυτός αποχώρησε από το γκρουπ το 1975. Το Temple of the King, μία αριστουργηματική ροκ μπαλάντα, όπου κυριαρχεί η κιθάρα του Blackmore και η φωνή του Ronnie James Dio, είναι από το πρώτο μόλις άλμπουμ τους, το Ritchie Blackmore's Rainbow. Στην μετέπειτα πορεία τους οι Rainbow κυκλοφόρησαν αρκετά ακόμα άλμπουμ που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, όμως νομίζω ότι κανένα άλλο τραγούδι τους δεν αγαπήθηκε και δεν τραγουδήθηκε όσο τούτο εδώ.
3. KANSAS - DUST IN THE WIND
Οι Kansas, ένα αμερικάνικο ροκ γκρουπ που σχηματίστηκε το 1973 στην Topeka των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι κυρίως γνωστοί και δημοφιλείς παγκόσμια για αυτό το μικρό διαμαντάκι, μία ροκ μπαλάντα με ακουστική κιθάρα και βιολί. Κυκλοφόρησε το 1977 στο LP "Point of Know Return". Σήμα-κατατεθέν του τραγουδιού το εκπληκτικό σόλο του βιολιού από τον Robbie Steinhardt.
4. CHRIS DE BURGH - THE TRAVELLER
Το πιο "ταξιδιάρικο" τραγούδι που έχει γραφτεί ποτέ, το απόλυτο τραγούδι "φυγής". Όλα, στίχοι, μουσική, τίτλος, ρυθμός παραπέμπουν σε ταξίδι και σε περιπέτεια. Μια ταινία δρόμου μικρού μήκους. Περιλαμβάνεται στον δίσκο "Eastern Wind" που κυκλοφόρησε το 1980. Είναι αξιοσημείωτο ότι ούτε ο δίσκος ούτε το τραγούδι περιλαμβάνονται στις μεγάλες επιτυχίες του Chris De Burgh. Ο Αγγλο-Ιρλανδός καλλιτέχνης που έχει πειραματιστεί με ήχους από καθαρόαιμο ροκ μέχρι ρυθμική-ηλεκτρική ποπ, έχει κάνει άλλες, πιο μεγάλες επιτυχίες, όμως καμία, κατά τη γνώμη μου πάντα, δεν έχει την ατμόσφαιρα αυτού του τραγουδιού.
5. KIM WILDE - CAMBODIA
Στην ίδια κατηγορία με το προηγούμενο, ένα τραγούδι που ο ρυθμός του σε παραπέμπει αυτόματα σε ταξίδι και περιπέτεια. Η εισαγωγή με τα κρουστά είναι από τις πιο όμορφες του είδους, πραγματικά μαγική. Με την πολύ χαρακτηριστική φωνή της βρετανίδας Kim Wilde, μιλάει για τα προσωπικά αδιέξοδα ενός πιλότου της πολεμικής αεροπορίας στον πόλεμο της Καμπότζης. Τραγούδι του 1981, γραμμένο σε χαρακτηριστικό electro-pop ήχο, γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
6. KRAFTWERK - THE MODEL
Οι Kraftwerk ήταν ένα γερμανικό συγκρότημα από το Ντίσελντορφ, πρωτοπόροι της ηλεκτρονικής μουσικής. Έπαιζε electro-pop και πειραματιζόταν με συνθεσάιζερ και διάφορους ηλεκτρονικούς ήχους. Το "The Model" είναι το καλύτερο και αρτιότερο δείγμα της δουλειάς τους. Τέλειος συνδυασμός του ηλεκτρονικού ήχου με τον χαρακτηριστικό, απρόσωπο, "κρύο" τρόπο τραγουδίσματος των Kraftwerk. Κυκλοφόρησε το 1978 σε σινγκλ και στο άλμπουμ "The Man Machine"
7. SNIFF 'N' THE TEARS - DRIVER'S SEAT
Μεγάλη επιτυχία των late '70s (1979) από τους Sniff 'n' Tears, μια βρετανική ροκ μπάντα που έγινε γνωστή για αυτό και μόνο το τραγούδι. Πιασάρικος ρυθμός, όμορφα σόλο στις κιθάρες και δυνατά φωνητικά συνθέτουν το Driver's Seat, ένα τραγούδι που έπαιξε πολύ στα εφηβικά πάρτι των late '70s-early '80s. Από το άλμπουμ τους Fickle Heart.
8. SMOKIE - I'LL MEET YOU AT MIDNIGHT
Από το άλμπουμ των Smokie "Midnight Cafe" εν έτει 1976. Κυκλοφόρησε και ως σινγκλ τον ίδιο χρόνο. Μια "συμφωνική" εισαγωγή που θυμίζει ροκ όπερα, δυνατά περάσματα από τις κιθάρες και φωνητικά με την χαρακτηριστική "βραχνή" φωνή του Chris Norman. Η όλη ατμόσφαιρα που αποπνέει το τραγούδι είναι μοναδική: Παρίσι, Ηλύσια Πεδία, φοιτητές που βγαίνουν ραντεβού στα πολυσύχναστα καφέ και διάχυτος ερωτισμός παντού. Να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι το πιο πετυχημένο σε πωλήσεις τραγούδι των Smokie καθώς η μεγαλύτερη επιτυχία τους θεωρείται (και είναι) το Living next door to Alice. Όμως δεν έχει ούτε στο ελάχιστο την "ατμόσφαιρα" και την αίσθηση του I'll meet you at midnight.
9. SCORPIONS - WIND OF CHANGE
Ένα τραγούδι που έχει συνδεθεί στενά με τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που έγιναν στο τέλος της δεκαετίας του '80 και την αρχή της δεκαετίας του '90. Ο κόσμος, και κυρίως η Ευρώπη, άλλαζαν ταχύτατα. Η πτώση του τείχους του Βερολίνου, η επανένωση της Γερμανίας, η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και μαζί με αυτήν η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ευρώπη, συνέθεταν ένα σκηνικό πρωτόγνωρο. Και είναι γεγονός ότι ένας πραγματικός "άνεμος αλλαγής" έπνεε στη γηραιά ήπειρο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Επικρατούσε παντού μία έξαψη και ένας ενθουσιασμός γεμάτος προσδοκίες για το αύριο που ερχόταν. Άσχετα αν οι περισσότερες από τις προσδοκίες αυτές διαψεύστηκαν στη συνέχεια οικτρά. Όλη αυτή την ατμόσφαιρα μετουσίωσαν σε μια υπέροχη ροκ μπαλάντα οι Scorpions, σφραγισμένη από την χαρακτηριστική φωνή του Klaus Meine. Κυκλοφόρησε το 1990 και γνώρισε τεράστια επιτυχία παγκόσμια.
10. EAGLES - HOTEL CALIFORNIA
Εδώ έχουμε να κάνουμε με γνήσιο αμερικάνικο, και μάλιστα καλιφορνέζικο ροκ. Κιθάρες και κρουστά που σε παρασέρνουν στον ρυθμό τους και φωνητικά που ξεσηκώνουν. Οι Eagles είναι ένα από τα πιο πετυχημένα αμερικάνικα ροκ συγκροτήματα και το Hotel California είναι σίγουρα η μεγαλύτερη και πλέον διαχρονική επιτυχία τους. Η αριστουργηματική εισαγωγή σε ταξιδεύει με τις πρώτες νότες της κιθάρας και ακολουθεί μία "καταιγίδα" από ήχους και εικόνες που σε κάνει να θέλεις να λικνιστείς στον ρυθμό τους μέχρι το φινάλε. Κυκλοφόρησε στο ομώνυμο άλμπουμ "Hotel California" to 1976.
11. BONNIE TYLER - TOTAL ECLIPSE OF THE HEART
Τεράστια επιτυχία της Bonnie Tyler, της Ουαλής τραγουδίστριας με την χαρακτηριστική, βραχνή φωνή και τις πραγματικά πολύ μεγάλες ερμηνευτικές δυνατότητες. Η Bonnie Tyler, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, είναι μια από τις μεγαλύτερες γυναικείες φωνές όλων των εποχών, στην παγκόσμια μουσική βιομηχανία. Ο τρόπος που ερμηνεύει το τραγούδι είναι απλά συγκλονιστικός, και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι όλο το τραγούδι είναι η ερμηνεία και η απίστευτη φωνή της Tyler. Κυκλοφόρησε το 1983 στο άλμπουμ "Faster than The Speed of Night" και σαν σινγκλ, και πούλησε τρελά νούμερα σε όλο τον κόσμο.
12. BONEY M - DADDY COOL
Τι γυρεύει μια "καρέκλα" ανάμεσα σε ροκ "ύμνους" και σε διαχρονικές ποπ επιτυχίες; Κι όμως... Η μουσική ντίσκο ήταν ένα τεράστιο μουσικό φαινόμενο που επηρέασε την παγκόσμια μουσική βιομηχανία επί σχεδόν μία δεκαετία. Μας άφησε κληρονομιά δεκάδες επιτυχίες, οι περισσότερες από τις οποίες ξεχάστηκαν μόλις τα φωτορυθμικά έσβησαν και οι ντίσκο-μπάλες σταμάτησαν να γυρίζουν. Κάποιες από αυτές όμως άντεξαν στον χρόνο, τραγουδήθηκαν, διασκευάστηκαν και τραγουδιούνται ακόμα. Οι Boney M ήταν ένα γκρουπ που έπαιζε ένα μίγμα ντίσκο και ρέγγε (όλα τα μέλη του συγκροτήματος ήταν από την Καραϊβική) και έκανε πορεία διάττοντα αστέρα την εξαετία 1976-1981. Αυτό το τραγούδι, που κυκλοφόρησε το 1976 και ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία τους, αποδείχτηκε εξαιρετικά ανθεκτικό στο χρόνο. Ακούγεται, τραγουδιέται και χορεύεται μέχρι σήμερα, σε κλαμπ, σε πάρτι, σε εκδηλώσεις κάθε είδους, και έχει γνωρίσει αρκετές διασκευές και "πειράγματα".
13. PATTI AUSTIN & JAMES INGRAM - BABY COME TO ME
Πρόκειται για το απόλυτο ερωτικό ντουέτο και ένα από τα καλύτερα ερωτικά τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ. Μια ερωτική μπαλάντα σε ρυθμούς soul και R&B ερμηνευμένη από δύο καταπληκτικές φωνές. Κυκλοφόρησε το 1981 στο άλμπουμ της Patti Austin "Every Home Should Have One", και ως σινγκλ το 1982, που έφτασε μέχρι το νούμερο ένα των αμερικάνικων τσαρτς.
14. URIAH HEEP - LADY IN BLACK
Ένα τεράστιο όνομα στο χώρο της ροκ μουσικής, οι Uriah Heep, ίσως στο πιο "ποιητικό" και ρομαντικό τους τραγούδι. Περιέχεται στο άλμπουμ τους "Salisbury" που κυκλοφόρησε το 1971. Πρόκειται για ένα ροκ ποίημα, γραμμένο από τον Ken Hensley, με απλή ενορχήστρωση που στηρίζεται στις κιθάρες και στα κρουστά, και με μελωδία από αυτές που δύσκολα ξεχνάς, αν τις ακούσεις μία φορά. Το τραγούδι έχει κυκλοφορήσει και ως σινγκλ σε διάφορες εκδόσεις, με τελευταία αυτή του 1981, όπου είχε ως b-side track το Easy Livin', επίσης μεγάλη επιτυχία του γκρουπ.
15. ERUPTION - ONE WAY TICKET
Άλλη μια "καρέκλα" για το τέλος της λίστας, μια μεγάλη επιτυχία από τη χρυσή εποχή της ντίσκο. Εδώ όμως πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Το "One Way Ticket" υπήρξε αρχικά τραγούδι του Neil Sedaka, ένα ανάλαφρο ροκ-εν-ρολ κομμάτι, με την χαρακτηριστική φωνή του Sedaka, που κυκλοφόρησε το 1959 ως σινγκλ, και συγκεκριμένα ως b-side track στην τεράστια επιτυχία του καλλιτέχνη το "Oh Carol". Είναι δημιουργία των Jack Keller και Hunk Hunter. Οι Eruption, ένα ντίσκο γκρουπ των '70ς, το διασκεύασε σε ρυθμική-ντίσκο εκδοχή και το έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία, εν έτει 1979. Απλοί, χωρίς αξιώσεις στίχοι, ντυμένοι με έναν υπνωτιστικό, σχεδόν εθιστικό ρυθμό, που απογειώνει την ούτως ή άλλως πολύ καλή μελωδία του αρχικού κομματιού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου